Celem każdej psychoterapii rodzin wywoływanie zmiany. Istota i treść tej zmiany określane są różnie w zależności od podejścia teoretycznego; W naszej poradni z rodzinami pracujemy w różnych nurtach – psychodynamicznym, poznawczo-behawioralnym, Gestalt oraz systemowym. Klienci sami dobierają nurt terapeutyczny według własnych preferencji.

Terapia par jest odpowiednia dla dwojga osób będących ze sobą w bliskim związku.

Nie ma znaczenia czy para jest małżeństwem czy też funkcjonuje w tzw. w związku nieformalnym, ma na celu osiągnięcie lepszego wzajemnego zrozumienia oraz pracę nad indywidualnym rozwojem każdego z partnerów. Terapia małżeńska pozwoli wyposażyć parę w umiejętności które pozwolą samodzielnie rozwiązywać konflikty, ale nade wszystko zrozumieć dotychczasowe źródło trudności i tym samym pozwala przepracować problem. Proces terapii par dotyczy zarówno aktualnych problemów, jak i trudności z przeszłości. Terapia dla małżeństw polega na współpracy obojga partnerów, to pomoc w odbudowie relacji w związku i poprawie jakości funkcjonowania pary. W terapii par bardzo ważna jest motywacja obojga partnerów do zmiany. Efektem terapii dla małżeństw jest zmiana funkcjonowania każdego z partnerów prowadząca do przebudowy  relacji pomiędzy nimi i pogłębienia komunikacji.

Początkiem terapii jest cykl spotkań konsultacyjnych, ich skutkiem jest kontrakt terapeutyczny, który zawiera cele oraz szczegóły dotyczące działań terapeutycznych, które będą prowadzone w dalszych etapach współpracy.

Terapia rodzin obejmuje cały system rodzinny

Terapia pozwala nie tylko uporać się z nękającym rodzinę problemem, ale często jest dla jej członków bardzo ciekawym doświadczeniem, które pozwala każdemu z nich funkcjonować znacznie lepiej i czerpać z życia więcej satysfakcji. Dla rodziny terapia stanowi doświadczenie pogłębiające lub umożliwiające wzajemne zrozumienie i wzmacniające więzi w sposób niezagrażający autonomii osób ją tworzących. Często w czasie terapii rodzina po raz pierwszy zaczyna odczuwać satysfakcję z możliwości funkcjonowania właśnie w takim składzie, a poszczególne osoby tworzące ją, zaczynają w rodzinie widzieć swoją siłę a nie przeszkodę w rozwoju osobistym.

Psychoterapia rodzinna najczęściej utożsamiana jest z ujęciem systemowym. Niektórzy terapeuci korzystają też z innych podejść integrując w pracy z rodziną rozmaite nurty terapeutyczne. W psychoterapii systemowej rodzinę traktuje się jako system, dla którego znajdują zastosowanie wszystkie prawa ogólnej teorii systemów, wykorzystywanej w wielu dyscyplinach nauki. Jeśli więc w jakimkolwiek punkcie systemu pojawiają się problemy, to zakłada się, że dotyczą one całego systemu – w naszym przypadku rodziny.

W podejściu systemowym bardzo ważne jest że terapia nie opiera się na pracą z deficytami, patologiami czy zaburzeniami. Każdy może dokonać zmian w oparciu o swoje mocne strony, bez koncentrowania się na brakach. Terapia ma pomóc uświadomić rodzinie jej zasoby i nauczyć ją ich używania. Źródeł zasobów terapeuci systemowi upatrują w dziedzinach życia, w których klient sobie dobrze radzi i osiąga sukcesy, ale także w wyobrażeniu sobie życia po rozwiązaniu problemu.

Terapia systemowa jest z założenia terapią krótkoterminową, przy uwzględnieniu specyfiki problemu klienta może trwać od kilku spotkań do około roku, półtora. Sesje terapeutyczne odbywają się raz na 2–3 tygodnie, w miarę postępowania procesu terapeutycznego odstępy między spotkaniami mogą być jeszcze dłuższe.