Psycholog dziecięcy – Wrocław

Kiedy iść z dzieckiem do psychologa dziecięcego?

Nie każde złe zachowanie dziecka oznacza, że trzeba pójść z nim do psychologa dziecięcego. Są jednak sytuacje, w których lepiej zasięgnąć porady specjalisty.

  • Odczuwacie niepokój o rozwój czy zachowanie dziecka. Czujecie się bezradni, bo nie wiecie, czy poradzicie sobie z trudnościami wychowawczymi.
  • Wychowawczyni dziecka lub jego opiekunka (albo dziadkowie) zwracają wam uwagę na pewne problemy dziecka. Mimo że sami ich nie dostrzegacie, koniecznie sprawdźcie, czy jednak nie dzieje się nic niepokojącego.
  • Wydaje się Wam, że wasze dziecko jest bardzo zdolne. Dzięki wizycie u specjalisty jakim jest psycholog dziecięcy przekonacie się, czy macie rację, i będziecie mogli tak pokierować wychowaniem dziecka, by mogło jak najlepiej rozwijać swoje umiejętności.

Co musicie zrobić przed wizytą u psychologa dziecięcego?

Umawiając się na spotkanie, zapytajcie, czy powinniście przyjść sami jako rodzice/opiekunowie dziecka, czy od razu z dzieckiem – niektórzy psychologowie dziecięcy na pierwszym spotkaniu chcą porozmawiać jedynie z rodzicem/opiekunem, inni również z dzieckiem.

  • Zróbcie notatki. Przed wizytą zapiszcie sobie, jaki widzicie problem. Zastanówcie się, co w zachowaniu dziecka niepokoi was najbardziej, a które cechy odbieracie pozytywnie. Takie zapiski są gwarancją, że nie zapomnicie o niczym ważnym.
  • Przypomnijcie sobie wydarzenia z życia dziecka, takie jak pobyty w szpitalu, poważne choroby czy upadki, ale też pogrzeby, śluby w rodzinie. Czyli wszystko to, co w jakiś sposób odbiegało od normalnego trybu życia kilkulatka. Zastanówcie się też, kiedy zaobserwowaliście zmiany w zachowaniu dziecka.
  • Zabierzcie książeczkę zdrowia dziecka. Tu znajdują się zapiski o rozwoju dziecka w jego pierwszym roku życia, a także informacje z okresu ciąży. Psycholog dziecięcy również takich informacji potrzebuje.

Jak wygląda wizyta u psychologa dziecięcego?

Macie prawo denerwować się przed wizytą u psychologa dziecięcego. Rozmowa o problemach nigdy nie należy do łatwych. W gabinecie psycholog dziecięcy zapyta Was:

  •  …o problem z jakim przychodzicie. Na początku psycholog dziecięcy poprosi was o wyjaśnienie, z jakiego powodu ma się odbyć konsultacja.
  • Dziecko sam na sam z psychologiem. Po rozmowie psycholog dziecięcy poprosi was, żebyście zostawili go samego z dzieckiem. To potrzebne, bo dzieci często przy rodzicach nie mówią o wszystkim, co je dotyka, np. że nie lubią pani w przedszkolu. Jeśli dziecko nie będzie chciało zostać samo, psycholog umówi was na następną wizytę.
  • Rodzic u psychologa dziecięcego. Teraz wy zostaniecie poproszeni do gabinetu, a dziecko będzie czekało na korytarzu (przyda się ktoś, kto się nim zaopiekuje, może to być jeden z rodziców/opiekunów). Psycholog dziecięcy może stwierdzić, że rozwój dziecka nie odbiega od normy i to, co wam wydaje się problematycznym zachowaniem, jest charakterystyczne dla etapu rozwoju dziecka. Może jednak także potwierdzić wasze przypuszczenia. W tej sytuacji otrzymacie wskazówki postępowania z dzieckiem w domu, np. kiedy je chwalić, jak reagować na wybuchy gniewu. Jeśli będzie taka potrzeba, psycholog poprosi was o zapisanie dziecka na zajęcia terapeutyczne.

Po wizycie u psychologa dziecięcego– praca z dzieckiem w domu

Wizyta u psychologa dziecięcego to zazwyczaj pierwszy krok do rozwiązania problemu. Specjalista sam go nie zlikwiduje. Jego zadanie to m.in. podanie sposobów na rozwiązanie problemu. Reszta należy do rodziców. To właśnie was czeka praca, w której najcenniejsze są wasza wola, konsekwencja i systematyczność. Tylko dzięki temu dziecko ma szansę na szybkie wyjście na prostą.

Nie mów o dziecku w jego obecności

Choć kilkulatek nie rozumie jeszcze znaczenia wszystkich słów, lepiej nie rozmawiajcie przy nim o jego złym zachowaniu – dziecko orientuje się, o co chodzi, przede wszystkim po intonacji. Po drugie, pod wpływem emocji możecie np. powiedzieć, że dziecko jest złe, chociaż w rzeczywistości wcale tak nie myślicie. Ponadto dziecko zapamiętuje wyrwane z kontekstu fragmenty rozmów, które czasem zostają mu w pamięci na długo. W ten sposób może budować negatywny obraz siebie.